öykü..
Ocak 23, 2010 ·
Aslında an büyük hikaye insan yalancı kendine diye başlayıp devam etmek istiyorum..
Kendime güzel bir öykü hazırladım kahramanı ben olan,
nemi yapacak bu kahraman; yaşamak isteyip de
yaşayamadıklarını gerçekleştirecek.
Güzel bir müzik eşliğinde aşkın kollarında dans edecek,
aşkın ellerinden tutup gözlerine bakacak..
Hı hı aşık olmak istiyorum varlığına inanmadığım halde bütün hayranlıklarımın adını ,bütün özlemlerimi aşk olarak anmak istiyorum.
Delimi oluyorum yoksa deliydim de akıllanıyor muyum..:))
..
Bunları yazalı epey bir vakit oldu..)
okurken gülümsedim :)
ne çok cesarete gelmişim ...
Ve ben hala aynı yerde sayıklamaktayım :P
kendime düzmece bir öykü bile yazamayı beceremedim,
Hani şu sıcak , sarıp sarmalayan ,ördüğün duvarları aşıp yanı başında yer alan bir öykü olsun istedim.
Bide blog sayfasını tıklandığında okunası bişi olsun istedim ..
Galiba en çokta bunu istedim :P
Sonra fon için seçtiğim müziğin bütün duyguları saracağını düşündüm..Dinlerken kendimden geçiyorumm muhtesem bir ses..
spente le stelle
Bir serabın peşinden giderken
Yitirmiştin bu kalbi
Bu kalbi aldatmıştın
Ve ben senden nefret etmekten başka bir şey yapamam
Yürek sızımı duyabiliyor musun?
Sesin kayıplara karışıyor
Ama ben, akılsızın teki, seni sonsuza dek beklemekte
Unut
Ya da yaşama artık daha fazla
Ve yahut gece, gece, gece!
Çekip gitmiş yıldızlar
Solgun ay ışığında
Sevda ağlar
Bir dalga gibi atılır ileri
Ve sonra yitip gider
Gece bomboş
Ve geceyle gelen ümit kısacık bir an
Kırık bir kalp, kırgınlık
Elveda...
Boş düşlere ne oldu dersin?
Nereye gitti bir anlık baştan çıkarmalar?
Bu sözler istediğim aşk öyküsüne uymadı ama varsın olsun sevdim ben...)
