öykü..

                

     Aslında an büyük hikaye insan yalancı kendine diye başlayıp devam etmek istiyorum..

Kendime güzel bir öykü hazırladım kahramanı ben olan,

nemi yapacak bu kahraman; yaşamak isteyip de

yaşayamadıklarını gerçekleştirecek.

Güzel bir müzik eşliğinde aşkın kollarında dans edecek,

aşkın ellerinden tutup gözlerine bakacak..

Hı hı aşık olmak istiyorum varlığına inanmadığım halde bütün hayranlıklarımın adını ,bütün özlemlerimi aşk olarak anmak istiyorum.

Delimi oluyorum yoksa deliydim de akıllanıyor muyum..:))

 

..

Bunları yazalı epey bir vakit oldu..)

okurken gülümsedim :)

ne çok cesarete gelmişim ...

Ve ben hala aynı yerde sayıklamaktayım :P

kendime düzmece bir öykü bile yazamayı beceremedim,

Hani şu sıcak , sarıp sarmalayan ,ördüğün duvarları aşıp yanı başında yer alan bir öykü olsun istedim.

Bide blog sayfasını tıklandığında okunası bişi olsun istedim ..

Galiba en çokta bunu istedim :P

 ..

 

Sonra fon için seçtiğim müziğin bütün duyguları saracağını düşündüm..Dinlerken kendimden geçiyorumm muhtesem bir ses..

 Ve Emma  şöyle diyor.....

(not :biraz kanka gibi bir hitap oldu sanki, bunları ben dedim sarkıda o diyor..:P:) )

 

 

spente le stelle

Bir serabın peşinden giderken

Yitirmiştin bu kalbi

 Bu kalbi aldatmıştın

Ve ben senden nefret etmekten başka bir şey yapamam

 Yürek sızımı duyabiliyor musun?

 Sesin kayıplara karışıyor

Ama ben, akılsızın teki, seni sonsuza dek beklemekte

 Unut

Ya da yaşama artık daha fazla

Ve yahut gece, gece, gece!

 Çekip gitmiş yıldızlar

Solgun ay ışığında

Sevda ağlar

Bir dalga gibi atılır ileri

Ve sonra yitip gider

 

Gece bomboş

Ve geceyle gelen ümit kısacık bir an

Kırık bir kalp, kırgınlık

Elveda...

 Boş düşlere ne oldu dersin?

Nereye gitti bir anlık baştan çıkarmalar?

 

 

İngilizce'den Çeviri:  İbrahim Berksoy

 

    

Bu sözler istediğim aşk öyküsüne uymadı ama varsın olsun  sevdim ben...)    

 

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !